Dum loquimur, fugerit invida aetas: carpe diem, quam minimum credula postero. Horatius (MÖ 65- 8) “Biz konuşurken kıskanç zaman kaçıp gitmiş olacak; günü devşir, yarına olabildiğince az güven.” Carpe diem Özgürleştirici bir slogan gibi duruyor, değil mi? İnsanı kendi geçmişindeki nekrofil arazlardan[i], takıntılı ilişkilerin yarattığı kaygılardan, kendini foseptik çukurunda hissettiren anılardan cart diye kopartan bir çığlık gibi: Carpe diem… Hangimiz bu sözlerle ertelemiyoruz yaşamı: Şu sınavı bir … Okumaya devam et Carpe diem: İşgücünün bakım programı